Sarritan, min, traba edo zailtasun jakin bat arintzeko asmoz joaten gara kontsultara. Zerbaitek min ez ematea nahi dugu, sintoma bat desagertzea, gorputzak berriro «funtzionatzea». Eta hori ulergarria da.
Baina denborak, eta esperientzia klinikoak, osasuna ez dela beti erantzun azkarra edo lineala erakutsi digu.
Osasuna prozesu bat da.
Prozesu honek gorputzaz gain, bizitzeko, arnasa hartzeko, mugitzeko, harremanak izateko eta bizitzako uneak zeharkatzeko moduarekin ere du zerikusia.
Sintomatik harago begiratu
Loratzenen, osasuna ikuspegi global batetik ulertzen dugu. Sintoma bat agertzen denean, urrats bat harago joaten saiatzen gara, eta sakonean zer gertatzen ari den galdera eramaten gaitu.
Batzuetan mina sentitzen dugun lekua ez da kaltetua dagoen bakarra. Gorputza multzo bat da, eta dena konektatuta dago.
Adibidez, lepoko molestia bat posturarekin, arnasketarekin, irensteko moduarekin edo tentsio fisiko edo emozional handiagoko uneekin lotuta egon daiteke. Sintoma bakarrik tratatzen badugu, baliteke ondoeza berriro agertzea.
Lagundu, ez behartu
Osasun-prozesu batean laguntzeak ez du esan nahi konponbideak inposatu behar direnik, ezta berehalako aldaketak bilatu behar direnik ere. Pertsona bakoitzaren denborak entzutea, behatzea eta errespetatzea esan nahi du.
Gorputz bakoitzak bere erritmoa eta historia ditu, eta hori ulertzea lan terapeutikoaren funtsezko zati bat da.
Begirada horretatik, akonpainamendua kontzienteagoa eta errespetuzkoagoa bihurtzen da. Kontua ez da «egitea» bakarrik, baita gorputzak une bakoitzean zer behar duen ulertzea ere.
Gelditzeko eta entzuteko espazio bat
Batzuetan, gelditzea, behatzea eta sentitze hutsa ongizaterako lehen urratsa da. Espazio seguru bat sortzea, non adierazteko, galdetzeko eta zer gertatzen ari den ulertzeko aukera izatea ere osasun-prozesuaren parte da.
Loratzenen uste dugu pertsona batek bere burua entzuna eta ulertua sentitzen duenean gorputzak beste era batera erantzuten duela. Eta aldaketa hori, batzuetan sotila izan arren, sakonki eraldatzailea da.
Osasuna bide gisa
Osasunaz hitz egitea bideaz hitz egitea da, ez helmugaz. Urrats txikiak, akonpainamendua eta kontzientzia.
Prozesu bakoitza bakarra da, eta horregatik uste dugu ez dagoela formula unibertsalik, begirada erne eta gizatiarra soilik.
Gure lanean zerbaitek gidatzen bagaitu, ideia horrek gidatzen gaitu: osasuna ez da inposatzen, topatzen lagundu egiten da.